Ο Παπαλουκάς εργάζεται και πειραματίζεται συνεχώς πάνω στο ίδιο θέμα για πολλά χρόνια, αξιοποιώντας και κυρίως κατανοώντας με προσωπικό τρόπο τις αρχές του μοντερνισμού αλλά και τα διδάγματα που πήρε ο ίδιος από τη μελέτη του Αγίου Όρους και την αγιογράφηση του ναού της Ευαγγελίστριας στην Άμφισσα. Σε ορισμένα τοπία του Αγίου Όρους, όπως στη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα, παρακολουθούμε πώς από μία κάπως ρεαλιστική παράσταση διαμορφώνει έναν ιδιότυπο ζωγραφικό χώρο, που μερικές φορές οι σχηματοποιήσεις του και οι περίκλειστες χρωματικές ενότητες θυμίζουν βυζαντινά σμάλτα. Το ίδιο συμβαίνει και με κάποια τοπία της Μυτιλήνης, όπως το περίφημο «Καφενείο».